رفیق من سنگ صبور غمهام
به دیدنم بیا که خیلی تنهام
هیچکی نمی فهمه چه حالی دارم
چه دنیای رو به زوالی دارم
مجنونم و دلزده از لیلیا
خیلی دلم گرفته از خیلیا
نمونده از جوونیام نشونی
پیر شدم، پیر تو ای جوونی
تنهای بی سنگ صبور
خونه ی سرد و سوت و کور
توی شبات ستاره نیست
موندی و راه چاره نیست
اگرچه هیچ کس نیومد
سری به تنهاییت نزد
اما تو کوه درد باش
طاقت بیار و مرد باش.

اگر بیای، همون جوری که بودی
کم میارن حسودا از حسودی
صدای سازم همه جا پر شده
هرکی شنیده از خودش بیخوده
اما خودم پر شدم از گلایه
هیچی ازم نمونده جز یه سایه
سایه ای که خالی از عشق و امید
همیشه محتاجه به نور خورشید

من به آمار زمين مشكوكم !

              اگر اين شهر پر از آدمهاست پس چرا اين همه دلها تنهاست ؟!

قفس تنهايی

بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است 

کودک قفس را بخش کرد : ق َ ... فس ، قفس دو بخش شد و پرنده آزاد گشت !

ولی من هنوز ساکتم و تنها و آرام ، سکوت لحظه های بی کسی ام را با صدای ترانه ها پر میکنم !

بلاتکلیفم ! مثل کتاب فراموش شده ای روی نیمکت یه پارک سوت و کور که باد دیوونه نخونده ورقش میزنه !

تنهای تنها ولی باز هم خدایی هست !

KhoOda CheRa HaR Chi Off MiZaRaM NeMiJaVaBi ?! :( KhoOda OmaDi PM BeDe KaReT DaRaM

aMiRaLi SinGle

بهترین دوست کسی است که یادآور باشد از آن کسی که از یادمان رفته ، بقیه دوستی ها هم به درد نمی خورند چون دوستیهایی اند بر مبنای نیازمندیهای این عالم و موقت به اندازه دوام آن نیازمندیها ، ولی اگر بر این مبنا با هم دوست شدید که هر دو یک معشوق دارید که تا بینهایت باید با هم بروید هیچگاه از هم جدا نمی شوید

دوره ی بچگی :

• ...ولی فقط با روح دختر شمسی خانوم کاری نکن!!!

خوش به حال آسمون که هر وقت دلش بگيره بی بهونه می باره به کسی توجه نميکنه از کسی خجالت نميکشه می باره و می باره و می باره اينقدر می باره تا آبی بشه کاش ، کاش می شد مثل آسمون بود ، کاش می شد وقتی دلت گرفت آنقدر بباری تا بالاخره آفتابی بشی بعدش هم انگار نه انگار که بارشی بوده انگار نه انگار که غمی بوده همه چيز فراموشت بشه ! کاش می شد ...

خیلی سخت است وقتی همه کنارت باشند و باز احساس تنهایی کنی ♥

 وقتی عاشق باشی و هیچ کس از دل عاشقت باخبر نباشد ♥

 وقتی لبخند می زنی و توی دل گریانی ♥

 وقتی تو خبر داری و هیچ کس نمی داند ♥

 وقتی به زبان دیگران حرف می زنی ولی کسی نمی فهمد ♥ 

 وقتی فریاد می زنی و کسی صدایت را نمی شنود ♥

 وقتی تمام درها به رویت بسته است ♥

 چرا وقتی که آدم تنها میشه ♥ غم و غصش قد یه دنیا میشه ♥

میره یه گوشه پنهون میشینه ♥ اونجا رو مثل یه زندون میبینه ♥

غم تنهایی اسیرت میکنه ♥ تا بخوای بجنبی پیرت میکنه ♥